MENU
Analiza krajobrazu
Analiza krajobrazu – zajęcia terenowe
29.03.2007 udaliśmy się na zajęcia terenowe, których celem była analiza krajobrazu. Naszym zadaniem była obserwacja krajobrazu w wybranych miejscach z jednoczesnym jego szkicowaniem i robieniem zdjęć. Obserwując poszczególne elementy krajobrazu, próbowaliśmy wywnioskować coś na temat gospodarki na tym terenie, zajęć miejscowej ludności, itp. Zadaliśmy sobie następujące pytania:
* Jaki wpływ na użytkowanie terenu ma jego ukształtowanie?
* Czym zajmuje się okoliczna ludność?
* Jakie zmiany na tym terenie dokonują się w ostatnich latach?
W następnym etapie naszych zajęć staraliśmy się zebrać jak najwięcej informacji na temat tego terenu. Informacje te, łącznie z poczynionymi wcześniej obserwacjami, pozwoliły nam na udzielenie odpowiedzi na postawione pytania i wyciągnięcie wniosków.
Analiza krajobrazu – wnioski
1.WNIOSKI Z OBSERWACJI
Zaobserwowaliśmy ścisły związek ukształtowania terenu z jego użytkowaniem.
1.Tereny położone w dolinie rzeki Marny mają gleby o pochodzeniu hydromorficznym. Są to tereny wilgotne, szczególnie w okresie wczesno-wiosennym. Te czynniki sprawiają, że zlokalizowane są tu głównie użytki zielone, co umożliwia hodowlę bydła mlecznego i mięsnego. Tutaj też osiedlili się użytkownicy tego obszaru, tworząc wsie i osady.
2.Na obszarach, gdzie dolina rzeki wznosi się wyżej, tworząc zbocze wzgórza, gleby są mniej wilgotne i mniej żyzne. Jest to stanowisko lasów mieszanych z przewagą drzew liściastych.
3.Na płaskowyżu dominują gleby słabej jakości, bardzo kamieniste, które są użytkowane jako grunty orne. Uprawia się tu głównie zboża.
2.WNIOSKI PO ANALIZIE ZEBRANYCH INFORMACJI
Miejscowa ludność zajmuje się głównie dziedzinami, które wynikają z uwarunkowań przyrodniczo-geograficznych, czyli rolnictwem, a szczególnie hodowlą bydła. Sprzyja temu duża ilość użytków zielonych położonych w dolinie rzeki Marny. Wykorzystywane są również inne czynniki środowiskowe, np. kamienie wapienne jako wszechobecny budulec, a możliwość uprawy wikliny w koszykarstwie.
Malowniczy krajobraz, niewielki stopień uprzemysłowienia, czyste rzeki, duża ilość lasów, jak również ciekawe zabytki historyczne sprawiają, że region jest atrakcyjny turystycznie.
Brak rozwiniętego przemysłu ma również negatywne skutki. Młodzi ludzie migrują w inne regiony Francji w poszukiwaniu ciekawszych perspektyw, lepiej płatnych miejsc pracy oraz możliwości kształcenia się na wyższych uczelniach.
Władze regionu robią wiele, aby, z jednej strony zachować charakter regionu, a z drugiej zapewnić mu rozwój, tak, aby zachęcić młodych do pozostania.
Informacje o regionie Haute-Marne
1. ŚRODOWISKO GEOGRAFICZNO-PRZYRODNICZE REGIONU
1.1 Ukształtowanie terenu
Zdecydowana większość terenu departamentu Haute-Marne została ukształtowana w okresie jurajskim. Ukształtowanie terenu i wysokość nad poziom morza przedstawia poniższy diagram:
1.2 Gleby
Większość gleb w regionie powstała na podłożu wapiennym i są to gleby słabe lub bardzo słabe. Wiele pól uprawnych jest bardzo kamienistych.
Przeważają gleby klasy IV i V (w 6-stopniowej skali). Jedynie część gleb w dolinie rzeki, o pochodzeniu hydromorficznym, to gleby klasy I i II.
1.3 Warunki klimatyczne
Klimat tego regionu może być zdefiniowany jako klimat semi-kontynentalny. Dane dotyczące średnich temperatur, opadów i wiatrów przedstawiają się następująco:
Miesiąc
Średnie miesięczne temperatury w ˚ C
1960-1980
1994-1998
1999
Marzec
5.6
6.9
7.1
Kwiecień
8.8
9.1
10
Maj
12.6
14.1
15.2
Czerwiec
16.2
16.3
15.7
Lipiec
17.8
19.6
20.1
Sierpień
17.6
19.4
19.1
Wrzesień
14.8
14.2
17.8
Październik
10.4
10.4
11
Listopad
5.3
5.3
3.7
Grudzień
1.9
1.9
3.6
Styczeń
-1.2
2.9
4.3
Luty
3.4
4.2
2.4
Opady (w mm)
1813-1840
1931-1960
1960-1980
1999
wiosna
154,4
179
188
224
Lato
265,4
243,5
229
153,2
Jesień
180.4
239,5
203
131
Zima
127,2
249,3
234
206
Suma roczna
727.4
991,3
854
714,2
Liczba dni z wiatrem
1994-1999
> 25 km/h
> 30 km/h
Czerwiec
8
3
Lipiec
18
6
Sierpień
18
7
Wrzesień
2
1
1.4 Środowisko przyrodnicze:
40% terytorium departamentu stanowią lasy, co daje 9 miejsce we Francji. Łączna powierzchnia lasów to 250 000 ha. Duża część pozostałego obszaru to użytki rolnicze.
Charakterystyczne dla regionu zwierzęta to gatunki pełnorogich, natomiast ciekawostką flory jest występowanie ok. 30 gatunków storczyków.
2. HISTORIA
W V w. pne na tym terenie zamieszkiwali Celtowie, którzy założyli osadę, nazwaną później Langres. W 58 r. pne Juliusz Cezar podbił Galów i przyłączył region do Cesarstwa Rzymskiego. Wówczas prowincja nosiła nazwę Gaule Lyonnaise.
W X wieku powstaje księstwo burgundzkie i hrabstwo w Szampanii. W 1179 Langres przechodzi pod panowanie króla. W XII i XIII wieku bardzo duży wpływ na rozwój regionu ma działalność zakonu Cystersów.
W 1562 roku masakra protestantów w Wassy stała się początkiem wojny domowej. W 1738r. następuje ponowne przyłącznie Lotaryngii do królestwa.
W 1790 podczas Rewolucji Francuskiej z części dawnych prowincji: Szampanii, Burgundii, Lotaryngii i Franche-Comte powstał Haute-Marne jako jeden z 83 departamentów.
W 1814 nastąpiła inwazja armii pruskiej, austriackiej i rosyjskiej i podpisano traktat w Chaumont.
Podczas I wojny światowej, pod koniec 1917 roku Pershing założył kwaterę generalną w Chaumont.
W 1958 roku generał de Gaulle spotkał się z kanclerzem Adenauer’em w La Boisserie – spotkanie to stało się symbolem francusko-niemieckiego pojednania.
3. LUDNOŚĆ
3.1 Liczba ludności i jej główne zajęcia
Liczba ludności niektórych miejscowościach regionu przedstawia się następująco:
Saint-Dizier - 30 000 mieszkańców
Chaumont - 26 000 mieszkańców
Langres - 9 987 mieszkańców
Nogent ou Joinville - 4 000 mieszkańców
Struktura wiekowa populacji w %:
0 - 19 lat
24,8
24,6
20 – 39 lat
25,6
28,1
40 - 59 lat
25,8
26
60 - 74 lat
15,2
13,6
75 lat i więcej
8,6
7,7
Głównym zajęciem ludności w tym departamencie jest rolnictwo, przemysł przetwórczy oraz usługi, także te związane z rolnictwem. Jednakże, ponieważ przemysł jest słabo rozwinięty oraz brak jest szkolnictwa wyższego, liczba ludności systematycznie się zmniejsza. Młodzi ludzie migrują w inne regiony w poszukiwaniu lepszych perspektyw. Dynamikę tego procesu obrazuje poniższa tabela.
Zmiany w liczbie ludności w latach 1968 - 1999
Liczba ludności
Różnica w %
1999
194 873
-4,5 %
1990
204 067
-3,13 %
1982
210 670
- 0,76 %
1975
212 304
- 0,94
1968
214 304
3.2 Budownictwo typowe dla regionu
Tradycyjne zabudowania, zarówno budynki mieszkalne, jak i budynki użytku pub-licznego, takie jak kościoły, pralnie zbudowane są z miejscowego budulca, czyli kamieni wapiennych. Nadaje to miejscowościom charakterystyczny klimat.
4. GOSPODARKA
4.1 Rolnictwo
• Powierzchnia użytków rolnych to 313 400 ha, z czego grunty orne stanowią 33%, użytki zielone – 17%, a lasy 40%
• Główne uprawy:
• Produkcja zwierzęca:
bydło mleczne – 1010 producentów; roczna produkcja: 255 000 litrów mleka + 6000 l dla cieląt; rasy - Prim Holstain, Simmental, Montbeliarde
bydło mięsne 29000 opasów (w wieku 16 do 20 miesięcy); rasy – Charolaise, Limousine
owce – 45 000 maciorek rasy Ile de France i Suffolk
trzoda chlewna
4.2 Rzemiosło
Ludność tutejszych okolic od lat trudniła się rzemiosłem. Szczególnie znane są wyroby wikliniarskie z okolic Fayl-Billot (więcej informacji na ten temat w sprawozdaniu z wizyty w muzeum wikliniarstwa) oraz wyroby metalowe z Nogent – nożyczki, noże, scyzoryki i inne narzędzia codziennego użytku.
4.3 Turystyka
Główne atrakcje turystyczne regionu to:
średniowieczne miasto Langres z doskonale zachowanymi murami obronnymi. W mieście tym urodził się Diderot.
renesansowy pałac w Joinville
wioska Colombey-les-deux-Églises – miejsce zamieszkania i spoczynku francuskiego męża stanu Charles’a de Gaulle’a.
30.03 2007 odwiedziliśmy siedzibę władz lokalnych Haute-Marne w Chaumont.
Haute-Marne to departament położony w regionie Szmpania-Ardeny. Powierzchnia departamentu to 6 211 km², liczba ludności wynosi 194 873, a gęstość zaludnienia 31 os/ km². Liczba gmin w departamencie wynosi 432. Prezydentem departamentu jest Bruno Sido.
Przedstawiciele rady departamentu przedstawili nam swoją działalność, która skupia się wokół 5 priorytetów:
Edukacja
Infrastruktura
Polityka socjalna
Rozwój regionu
Kultura i sport
Mieliśmy okazję do zadawania pytań, z czego chętnie skorzystaliśmy. Dowiedzieliśmy się wielu ciekawych rzeczy na temat tamtejszych szkół i struktury gospodarczo-rolnej tego regionu.
- Na 800000 uczniów przypadają 24 gimnazja.
Zawód rolnika jest bardzo popularny w tym regionie, a na jednego rolnika przypada około 120 ha ziemi.
Roczny budżet regionu to 185.000000€ , z czego połowa przeznaczona jest na inwestycje.
Bezrobocie w tym rejonie sięga 9.4 %, a minimalna pensja wynosi około 1100€.
Mimo wielu zalet region ten ma również kilka wad, takich jak np. brak rozwiniętego przemysłu, brak szkół wyższych (uniwersytetów).
Podsumowanie:
Rozmowa z przedstawicielami władz lokalnych bardzo pomogła nam w zrozumieniu wielu aspektów, z którymi zetknęliśmy się podczas naszej wizyty we Francji. Ponadto przebiegała w bardzo miłej atmosferze – pomyślano również o poczęstunku i upominkach dla każdego ucznia naszej szkoły.
29.03.2007 udaliśmy się na zajęcia terenowe, których celem była analiza krajobrazu. Naszym zadaniem była obserwacja krajobrazu w wybranych miejscach z jednoczesnym jego szkicowaniem i robieniem zdjęć. Obserwując poszczególne elementy krajobrazu, próbowaliśmy wywnioskować coś na temat gospodarki na tym terenie, zajęć miejscowej ludności, itp. Zadaliśmy sobie następujące pytania:
* Jaki wpływ na użytkowanie terenu ma jego ukształtowanie?
* Czym zajmuje się okoliczna ludność?
* Jakie zmiany na tym terenie dokonują się w ostatnich latach?
W następnym etapie naszych zajęć staraliśmy się zebrać jak najwięcej informacji na temat tego terenu. Informacje te, łącznie z poczynionymi wcześniej obserwacjami, pozwoliły nam na udzielenie odpowiedzi na postawione pytania i wyciągnięcie wniosków.
Analiza krajobrazu – wnioski
1.WNIOSKI Z OBSERWACJI
Zaobserwowaliśmy ścisły związek ukształtowania terenu z jego użytkowaniem.
1.Tereny położone w dolinie rzeki Marny mają gleby o pochodzeniu hydromorficznym. Są to tereny wilgotne, szczególnie w okresie wczesno-wiosennym. Te czynniki sprawiają, że zlokalizowane są tu głównie użytki zielone, co umożliwia hodowlę bydła mlecznego i mięsnego. Tutaj też osiedlili się użytkownicy tego obszaru, tworząc wsie i osady.
2.Na obszarach, gdzie dolina rzeki wznosi się wyżej, tworząc zbocze wzgórza, gleby są mniej wilgotne i mniej żyzne. Jest to stanowisko lasów mieszanych z przewagą drzew liściastych.
3.Na płaskowyżu dominują gleby słabej jakości, bardzo kamieniste, które są użytkowane jako grunty orne. Uprawia się tu głównie zboża.
2.WNIOSKI PO ANALIZIE ZEBRANYCH INFORMACJI
Miejscowa ludność zajmuje się głównie dziedzinami, które wynikają z uwarunkowań przyrodniczo-geograficznych, czyli rolnictwem, a szczególnie hodowlą bydła. Sprzyja temu duża ilość użytków zielonych położonych w dolinie rzeki Marny. Wykorzystywane są również inne czynniki środowiskowe, np. kamienie wapienne jako wszechobecny budulec, a możliwość uprawy wikliny w koszykarstwie.
Malowniczy krajobraz, niewielki stopień uprzemysłowienia, czyste rzeki, duża ilość lasów, jak również ciekawe zabytki historyczne sprawiają, że region jest atrakcyjny turystycznie.
Brak rozwiniętego przemysłu ma również negatywne skutki. Młodzi ludzie migrują w inne regiony Francji w poszukiwaniu ciekawszych perspektyw, lepiej płatnych miejsc pracy oraz możliwości kształcenia się na wyższych uczelniach.
Władze regionu robią wiele, aby, z jednej strony zachować charakter regionu, a z drugiej zapewnić mu rozwój, tak, aby zachęcić młodych do pozostania.
Informacje o regionie Haute-Marne
1. ŚRODOWISKO GEOGRAFICZNO-PRZYRODNICZE REGIONU
1.1 Ukształtowanie terenu
Zdecydowana większość terenu departamentu Haute-Marne została ukształtowana w okresie jurajskim. Ukształtowanie terenu i wysokość nad poziom morza przedstawia poniższy diagram:
1.2 Gleby
Większość gleb w regionie powstała na podłożu wapiennym i są to gleby słabe lub bardzo słabe. Wiele pól uprawnych jest bardzo kamienistych.
Przeważają gleby klasy IV i V (w 6-stopniowej skali). Jedynie część gleb w dolinie rzeki, o pochodzeniu hydromorficznym, to gleby klasy I i II.
1.3 Warunki klimatyczne
Klimat tego regionu może być zdefiniowany jako klimat semi-kontynentalny. Dane dotyczące średnich temperatur, opadów i wiatrów przedstawiają się następująco:
Miesiąc
Średnie miesięczne temperatury w ˚ C
1960-1980
1994-1998
1999
Marzec
5.6
6.9
7.1
Kwiecień
8.8
9.1
10
Maj
12.6
14.1
15.2
Czerwiec
16.2
16.3
15.7
Lipiec
17.8
19.6
20.1
Sierpień
17.6
19.4
19.1
Wrzesień
14.8
14.2
17.8
Październik
10.4
10.4
11
Listopad
5.3
5.3
3.7
Grudzień
1.9
1.9
3.6
Styczeń
-1.2
2.9
4.3
Luty
3.4
4.2
2.4
Opady (w mm)
1813-1840
1931-1960
1960-1980
1999
wiosna
154,4
179
188
224
Lato
265,4
243,5
229
153,2
Jesień
180.4
239,5
203
131
Zima
127,2
249,3
234
206
Suma roczna
727.4
991,3
854
714,2
Liczba dni z wiatrem
1994-1999
> 25 km/h
> 30 km/h
Czerwiec
8
3
Lipiec
18
6
Sierpień
18
7
Wrzesień
2
1
1.4 Środowisko przyrodnicze:
40% terytorium departamentu stanowią lasy, co daje 9 miejsce we Francji. Łączna powierzchnia lasów to 250 000 ha. Duża część pozostałego obszaru to użytki rolnicze.
Charakterystyczne dla regionu zwierzęta to gatunki pełnorogich, natomiast ciekawostką flory jest występowanie ok. 30 gatunków storczyków.
2. HISTORIA
W V w. pne na tym terenie zamieszkiwali Celtowie, którzy założyli osadę, nazwaną później Langres. W 58 r. pne Juliusz Cezar podbił Galów i przyłączył region do Cesarstwa Rzymskiego. Wówczas prowincja nosiła nazwę Gaule Lyonnaise.
W X wieku powstaje księstwo burgundzkie i hrabstwo w Szampanii. W 1179 Langres przechodzi pod panowanie króla. W XII i XIII wieku bardzo duży wpływ na rozwój regionu ma działalność zakonu Cystersów.
W 1562 roku masakra protestantów w Wassy stała się początkiem wojny domowej. W 1738r. następuje ponowne przyłącznie Lotaryngii do królestwa.
W 1790 podczas Rewolucji Francuskiej z części dawnych prowincji: Szampanii, Burgundii, Lotaryngii i Franche-Comte powstał Haute-Marne jako jeden z 83 departamentów.
W 1814 nastąpiła inwazja armii pruskiej, austriackiej i rosyjskiej i podpisano traktat w Chaumont.
Podczas I wojny światowej, pod koniec 1917 roku Pershing założył kwaterę generalną w Chaumont.
W 1958 roku generał de Gaulle spotkał się z kanclerzem Adenauer’em w La Boisserie – spotkanie to stało się symbolem francusko-niemieckiego pojednania.
3. LUDNOŚĆ
3.1 Liczba ludności i jej główne zajęcia
Liczba ludności niektórych miejscowościach regionu przedstawia się następująco:
Saint-Dizier - 30 000 mieszkańców
Chaumont - 26 000 mieszkańców
Langres - 9 987 mieszkańców
Nogent ou Joinville - 4 000 mieszkańców
Struktura wiekowa populacji w %:
0 - 19 lat
24,8
24,6
20 – 39 lat
25,6
28,1
40 - 59 lat
25,8
26
60 - 74 lat
15,2
13,6
75 lat i więcej
8,6
7,7
Głównym zajęciem ludności w tym departamencie jest rolnictwo, przemysł przetwórczy oraz usługi, także te związane z rolnictwem. Jednakże, ponieważ przemysł jest słabo rozwinięty oraz brak jest szkolnictwa wyższego, liczba ludności systematycznie się zmniejsza. Młodzi ludzie migrują w inne regiony w poszukiwaniu lepszych perspektyw. Dynamikę tego procesu obrazuje poniższa tabela.
Zmiany w liczbie ludności w latach 1968 - 1999
Liczba ludności
Różnica w %
1999
194 873
-4,5 %
1990
204 067
-3,13 %
1982
210 670
- 0,76 %
1975
212 304
- 0,94
1968
214 304
3.2 Budownictwo typowe dla regionu
Tradycyjne zabudowania, zarówno budynki mieszkalne, jak i budynki użytku pub-licznego, takie jak kościoły, pralnie zbudowane są z miejscowego budulca, czyli kamieni wapiennych. Nadaje to miejscowościom charakterystyczny klimat.
4. GOSPODARKA
4.1 Rolnictwo
• Powierzchnia użytków rolnych to 313 400 ha, z czego grunty orne stanowią 33%, użytki zielone – 17%, a lasy 40%
• Główne uprawy:
• Produkcja zwierzęca:
bydło mleczne – 1010 producentów; roczna produkcja: 255 000 litrów mleka + 6000 l dla cieląt; rasy - Prim Holstain, Simmental, Montbeliarde
bydło mięsne 29000 opasów (w wieku 16 do 20 miesięcy); rasy – Charolaise, Limousine
owce – 45 000 maciorek rasy Ile de France i Suffolk
trzoda chlewna
4.2 Rzemiosło
Ludność tutejszych okolic od lat trudniła się rzemiosłem. Szczególnie znane są wyroby wikliniarskie z okolic Fayl-Billot (więcej informacji na ten temat w sprawozdaniu z wizyty w muzeum wikliniarstwa) oraz wyroby metalowe z Nogent – nożyczki, noże, scyzoryki i inne narzędzia codziennego użytku.
4.3 Turystyka
Główne atrakcje turystyczne regionu to:
średniowieczne miasto Langres z doskonale zachowanymi murami obronnymi. W mieście tym urodził się Diderot.
renesansowy pałac w Joinville
wioska Colombey-les-deux-Églises – miejsce zamieszkania i spoczynku francuskiego męża stanu Charles’a de Gaulle’a.
Wizyta w siedzibie władz lokalnych Haute-Marne
30.03 2007 odwiedziliśmy siedzibę władz lokalnych Haute-Marne w Chaumont.
Haute-Marne to departament położony w regionie Szmpania-Ardeny. Powierzchnia departamentu to 6 211 km², liczba ludności wynosi 194 873, a gęstość zaludnienia 31 os/ km². Liczba gmin w departamencie wynosi 432. Prezydentem departamentu jest Bruno Sido.
Przedstawiciele rady departamentu przedstawili nam swoją działalność, która skupia się wokół 5 priorytetów:
Edukacja
Infrastruktura
Polityka socjalna
Rozwój regionu
Kultura i sport
Mieliśmy okazję do zadawania pytań, z czego chętnie skorzystaliśmy. Dowiedzieliśmy się wielu ciekawych rzeczy na temat tamtejszych szkół i struktury gospodarczo-rolnej tego regionu.
- Na 800000 uczniów przypadają 24 gimnazja.
Zawód rolnika jest bardzo popularny w tym regionie, a na jednego rolnika przypada około 120 ha ziemi.
Roczny budżet regionu to 185.000000€ , z czego połowa przeznaczona jest na inwestycje.
Bezrobocie w tym rejonie sięga 9.4 %, a minimalna pensja wynosi około 1100€.
Mimo wielu zalet region ten ma również kilka wad, takich jak np. brak rozwiniętego przemysłu, brak szkół wyższych (uniwersytetów).
Podsumowanie:
Rozmowa z przedstawicielami władz lokalnych bardzo pomogła nam w zrozumieniu wielu aspektów, z którymi zetknęliśmy się podczas naszej wizyty we Francji. Ponadto przebiegała w bardzo miłej atmosferze – pomyślano również o poczęstunku i upominkach dla każdego ucznia naszej szkoły.